Sevdiğimiz insanların kıymetini sadece elimizden gittiği zaman anlıyoruz. Bazı şeyleri yerine getiremiyoruz. Eskiye dönemiyoruz,ama keşke dönme şansımız olsaydı. Olsaydı çok farklı olurdu diyoruz değil mi? Her gün aslında bir diğerinin eskisi oluyorken neden şansımızı değerlendirmeyip kaçıp pişmanlıklarımızın arkasına sığınıyoruz ?
Site başlığı 